[Swoista odmiana chatu. Każda postać może tu przyjść i pogadać, nie zważając na to, w jakim mieście aktualnie jest. Akcja na polanie nie ma wpływu na akcję gry. Są to dwa światy niezależne.]

Ziewnął i wszedł na polanę, rozglądając się. Widząc, że nie ma żywej duszy, usiadł sobie pod drzewem i przymknął oczy, odpoczywając.

Weszła na polanę, skupiona zdzieraniem rdzy z tępego noża. Usiadła pod jakąś zrujnowaną ścianą i kontynuowała przeklinanie tego cholerstwa.

Słysząc kroki otworzył oczy i spojrzał na jakąś kobietę. Wzruszył ramionami i ponownie przysnął.

Jack wchodzi na polanę. Rozgląda się...
Nagle wyciąga swojego kałasznikov i
rozwala wszystkich ludzi wokół.
(sorka, nie mogłem się powstrzymać :D)

"Gdyby głupota bolała, z bólu nie byłbyś w stanie ustać na nogach."
Powiedział, wychodząc dosłownie znikąd.
"Idiotyzm niczemu nie służy. Jedynie głupiec sługą idiotyzmu."

Wyciąga ciupagę i rąbie na kawałki !רָזִיאֵלָה רְחַבְעָם

PS sorry, już nie będę, nie dawajcie mi bana :(((

"Nie tędy droga, młodzieńcze"
Rozlega się głos zza Markara. Po chwili okazuje się, iż Markar ciął jedynie drzewo. Zaiste, weteran wojenny nie mało sztuczek zna.
"Wiele przed tobą, mah little padawan!"

Staje się niewidzialny, zmienia się w nicość, zapada się w ziemię.
Po chwili następuje potężne trzęsienie ziemi.
"Hehe, ale tu fajnie, nieśmiertelność, Boskie moce :D".

EDIT: "KU***, ON MA MODA UCIEKAM, ON MNIE ZJE, RATUNKU!!!"

Je Markara

Trawiony przez 4tk zamieniam się w małą bombę atomową i...
BUM!!!

PS "Ogranicz kotlety, strasznie ci nimi jedzie w brzuchu!"

Patrzy na nich z zażenowaniem, drapiąc się po głowie. Wstaje, łapie ich za uszy i uderza nimi ziemię, powodując trzęsienie ziemi.
-NIE KŁÓCIĆ SIĘ!

"To nie byłem ja, ośle"
Powiedział, wychylając się zza drzewa.

Jack(w tej chwili radioaktywny pył) zamienia się w postać główną gry Tasty Planet 2(czyt. szara masa zżerająca wszystko), wpisuje w klawirkę pare kodów:
god mode, kill all, give all, big bang, destroy world
i pożera wszystko. Mam god moda więc żyję chociaż nic nie istnieje.

Ziewnął, powodując powódź nadciągającą z pobliskiej kałuży.

Ale kiedy nic nie istnieje!

Wzdychając pociąga łyk herbaty, która pojawiła się znikąd. Poczuł zmieszanie.
"Coraz dziwniejsze te reaktory. W jednej chwili wszystkich zabijają, by później być zjedzonym i wybuchnąć w brzuchu spokojnego człowieka. No i jeszcze to tsunami z kałuży..."